Είναι γεγονός ότι οι φίλαθλοι του Δικεφάλου είναι απογοητευμένοι με τις αποδώσεις πολλών παικτών.
Συγκρίνουν μάλιστα την ομάδα του Γκαρσία, του Βιεϊρίνια, του Μουσλίμοβιτς, του Λίνο και άλλων παικτών εκείνης της ομάδας, με τους τωρινούς.
Αλλά ξεχνάνε κάποια σημαντικά πράγματα...
Τις χρονιές εκείνες, η Τούμπα είχε πάντα τουλάχιστον 15.000 κόσμο με ομάδες μικρές. ΠΆΝΤΑ! Οι παίκτες γούσταραν που έπαιζαν μπροστά σε τόσο κόσμο. Γούσταραν και το έδειχναν. Εμείς τους κάναμε φανατισμένους και παθιασμένους με τον ΠΑΟΚ. Εμείς με την δυναμική παρουσία μας σε όλους τους αγώνες.
Χθες η Τούμπα είχε κάπου στα 7.000 άτομα. Μιλάμε για κατακόρυφη πτώση της προέλευσης στη Τούμπα. Οι περισσότεροι παίκτες, εκτός των Αθανασιάδη, Γλύκο και Μαλεζά, δεν έχουν νιώσει την Τούμπα. Την Τούμπα όπου μόνη της έπαιρνε την ομάδα από το χέρι και την οδηγούσε στη νίκη. Ακόμη και όταν η ομάδα ήταν σε κακή κατάσταση, οι οπαδοί κέρδιζαν τον αγώνα με την ώθηση που έδιναν στην ομάδα.
«Μεγάλε ΠΑΟΚ η δύναμη σου είμαστε εμείς οι χιλιάδες οπαδοί σου» λέει ένα σύνθημα. Όχι άδικα! Αλλά «φωτογραφίζει» την παλιά Τούμπα. Τη Τούμπα φρούριο που καμία ομάδα δεν έπαιρνε νίκη.
Πως λοιπόν ζητάς από τους παίκτες να βγάλουν πάθος, ζήλο, να ματώσουν για την φανέλα, από την ώρα που εσύ δεν τους μεταφέρεις τον παλμό αυτό. Από την ώρα που βλέπουν ότι γεμίζει η Τούμπα σε ντέρμπι (Ολυμπιακό και Ντόρντμουντ), αλλά σε παιχνίδια με τον Πανθρακικό έρχεται 7.000 κόσμος, από τους οποίους οι 4.000 φωνάζουν και εμψυχώνουν.
Τώρα θα μου πεις...κρίση! Δε διαφωνώ. Αλλά δεν μπορείς 4 φορές να μη πάρεις τσιγάρα και κράτα τα λεφτά για να πας Τούμπα. Να μισογεμίζεις τουλάχιστον το γήπεδο σε αγώνες με μικρές ομάδες. Καταντήσαμε Λαός του πανηγυριού. Και φυσικά δε μιλάω για ανθρώπους που πραγματικά δεν έχουν ούτε να φάνε, αλλά ούτε και για αυτούς εκτός Θεσσαλονίκης.
Πως ζητάμε πάθος, χωρίς να το δείχνουμε...(;)
Συγκρίνουν μάλιστα την ομάδα του Γκαρσία, του Βιεϊρίνια, του Μουσλίμοβιτς, του Λίνο και άλλων παικτών εκείνης της ομάδας, με τους τωρινούς.
Αλλά ξεχνάνε κάποια σημαντικά πράγματα...
Τις χρονιές εκείνες, η Τούμπα είχε πάντα τουλάχιστον 15.000 κόσμο με ομάδες μικρές. ΠΆΝΤΑ! Οι παίκτες γούσταραν που έπαιζαν μπροστά σε τόσο κόσμο. Γούσταραν και το έδειχναν. Εμείς τους κάναμε φανατισμένους και παθιασμένους με τον ΠΑΟΚ. Εμείς με την δυναμική παρουσία μας σε όλους τους αγώνες.
Χθες η Τούμπα είχε κάπου στα 7.000 άτομα. Μιλάμε για κατακόρυφη πτώση της προέλευσης στη Τούμπα. Οι περισσότεροι παίκτες, εκτός των Αθανασιάδη, Γλύκο και Μαλεζά, δεν έχουν νιώσει την Τούμπα. Την Τούμπα όπου μόνη της έπαιρνε την ομάδα από το χέρι και την οδηγούσε στη νίκη. Ακόμη και όταν η ομάδα ήταν σε κακή κατάσταση, οι οπαδοί κέρδιζαν τον αγώνα με την ώθηση που έδιναν στην ομάδα.
«Μεγάλε ΠΑΟΚ η δύναμη σου είμαστε εμείς οι χιλιάδες οπαδοί σου» λέει ένα σύνθημα. Όχι άδικα! Αλλά «φωτογραφίζει» την παλιά Τούμπα. Τη Τούμπα φρούριο που καμία ομάδα δεν έπαιρνε νίκη.
Πως λοιπόν ζητάς από τους παίκτες να βγάλουν πάθος, ζήλο, να ματώσουν για την φανέλα, από την ώρα που εσύ δεν τους μεταφέρεις τον παλμό αυτό. Από την ώρα που βλέπουν ότι γεμίζει η Τούμπα σε ντέρμπι (Ολυμπιακό και Ντόρντμουντ), αλλά σε παιχνίδια με τον Πανθρακικό έρχεται 7.000 κόσμος, από τους οποίους οι 4.000 φωνάζουν και εμψυχώνουν.
Τώρα θα μου πεις...κρίση! Δε διαφωνώ. Αλλά δεν μπορείς 4 φορές να μη πάρεις τσιγάρα και κράτα τα λεφτά για να πας Τούμπα. Να μισογεμίζεις τουλάχιστον το γήπεδο σε αγώνες με μικρές ομάδες. Καταντήσαμε Λαός του πανηγυριού. Και φυσικά δε μιλάω για ανθρώπους που πραγματικά δεν έχουν ούτε να φάνε, αλλά ούτε και για αυτούς εκτός Θεσσαλονίκης.
Πως ζητάμε πάθος, χωρίς να το δείχνουμε...(;)
Από:dikefalos365
ΑΦΗΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Μοιράσου το άρθρο

